Sucharski Henryk

(1898-1946), major Wojska Polskiego. Podczas I wojny światowej w armii austriackiej. Od 1918 w Wojsku Polskim, m.in. oficer 6 dywizji piechoty oraz 20, następnie 35 pułku piechoty.

1-7 IX 1939 bronił Wojskowej Składnicy Tranzytowej Westerplatte w Gdańsku, dowodząc 182-osobową załogą. Poddał się po zadaniu Niemcom znacznych strat (ok. 300 zabitych i 700 rannych) i wyczerpaniu możliwości kontynuowania walki. Po wojnie wielu świadków twierdziło, że faktycznie nie dowodził Westerplatte z powodu załamania nerwowego i utraty woli walki.

1939-1945 w niewoli niemieckiej. Po wojnie dowódca 6 batalionu strzelców 2 Korpusu Polskiego. Zmarł we Włoszech. 1971 urnę z jego prochami złożono na Westerplatte.