Armata 120mm wz. 1878/09/31 oraz wz. 1878/10/31 Schneider

Armia gen. Hallera posiadała na wyposażeniu 48 armat 120mm wz. 1878. Zostały one wcielone do uzbrojenia Wojska Polskiego.

Armaty były konstrukcją przestarzałą, ale posiadały bordzo wysokiej jakości lufy. Podjęto decyzję o ich modernizacji na początku lat 30-tych. Działa zainstalowano na łożach rosyjskich haubic 6-calowych (152mm) wz. 1909 i 1910. Działa te posiadały oporopowrotniki hydrauliczno-pneumatyczne. Stąd nowe armaty otrzymały oznaczenia 1878/09/31 i 1878/10/31.

W 1934 roku po zakończeniu modernizacji armaty weszły na stan uzbrojenia dywizjonów artylerii ciężkiej, z których jeden był zmotoryzowany (6 dac z 1 pułku artylerii motorowej w Stryju), a dwa posiadały trakcję konną (46 i 47 dac). Działa przystosowane do trakcji motorowej posiadały ogumione koła lub otrzymały podstawy (tzw. wrotki), na których umieszczano armaty i holowano je za pomocą ciągników C4P lub ciężarówek. Dywizjon składał się z trzech baterii po cztery działa w każdej.

W momencie wybuchu wojny posiadano 32 działa wz. 1878/09/31 oraz 6 wz. 1878/10/31, ale armaty te nie były już nowoczesne.

Dane techniczne armaty 120mm wz. 1878/09/31 oraz wz. 1878/10/31 Schneider

Galeria

Armata 120mm wz.78/09/31 (Schneider) z ogumionymi kołami o małej średnicyciągnięta przez C4P

Armata 120mm wz.78/09/31 (na kołach Michelin DS) ciągnięta przez C-K P14 lub C4P z krótką ramą