Armata przeciwlotnicza 75mm wz. 36/37 (Star)

Szybki rozwój lotnictwa oraz trudności w zakupie nowoczesnej, zagranicznej artylerii przeciwlotniczej (duży koszt oraz zakazy rządów sprzedaży dział do Polski) spowodował, że postanowiono rozpocząć własne badania nad nowym typem armaty w Instytucie Techniki i Uzbrojenia we współpracy z Starachowickimi Zakładami Górniczymi. W 1934 roku ukończono prace projektowe i wyprodukowano 2 prototypy. Wykazane wady usunięto do 1937 roku.

Działo miało donoścność 14500m i pułap 9500m. Można je było holować w postaci czterokołowej przyczepy. Armata podczas strzelania tworzyła pomost, a koła były zawieszone. W prototypach wprowadzono paprawki, np. oddzielne resorowanie kół i sktętność obu osi.

W 1937 roku podjęto decyzję o wprowadzeniu działa na stan uzbrojenia i rozpoczęto produkcję seryjną. Pierwsze działa miały być gotowe w maju 1938 roku. Wzór 37 był odmianą półstałą, którą można było transportować za pomocą ciągników, a wzór 36 posiadał własną trakcję mechaniczną PzInż. 342, ale do wybuchu wojny nie zdołano dostarczyc żadnego z zamówionych 100 ciągników. Używano natomiast ciągników C4P.

Armata nie ustępowała w niczym najlepszym zagranicznym konstrukcjom. W planach przewidziano uzbrojenie OPL wojska w 180 armat oraz OPL obszaru kraju w 280 dział. Do września 1939 roku Wojsko Polskie otrzymało tylko 52 armaty, czyli zaledwie 11% wymaganego stanu: 11 zmot daplot - 12 dział, 9 daplot - 4 działa, 156 i 157 zmot baterie - po 4 działa, 101, 102 i 103 baterie półstałe - po 4 działa, 9 zmot bateria - 4 działa, ośrodki zapasowe artylerii przeciwlotniczej nr 1 i 2 - po 4 działa, improwizowana bateria "F"- Stalowa Wola - 4 działa.

Dane techniczne

* - P. Rozwadowski "Polskie armaty przeciwlotnicze 75mm wz. 36/37 oraz 40 mm"

Galeria

Armata plot 75mm wz. 36 holowana przez ciągnik C4P.