Moździerz 220mm wz. 32 Škoda

W 1929 roku postanowiono kupić czeskie ciężkie moździerze wz. 28 kalibru 220 mm produkowane w zakładach Škoda. Moździerze tego typu były niezbędne do oblężeń lekkich i średnich fortyfikacji, które Niemcy budowali wzdłuż granic z Polską.

Z powodu opóźnień spowodowanych koniecznością wprowadzenia poprawek technologicznych na żądanie strony polskiej (aż 66 zmian) oraz kryzysem ekonomicznym zamówiono pierwszą partię 27 moździerzy dopiero w 1933 roku. Zapłata za nie miała zostać uiszczona ... węglem. Proch wykonała firma Explosia, a spłonki Sellier i Bellot. Moździerze dostarczono Wojsku Polskiemu do grudnia 1935 roku.

Moździerz przewożony był trzema jednostkami marszowymi. Pierwsza z nich obejmowała lufę z zamkiem, druga łoże z kołyską i oporopowrotnikami, trzecią stanowiło podłoże. Moździerz miał zasięg do 13,5km i był obsługiwany przez 15 żołnierzy.

Moździerze weszły w skład 1 pułku artylerii najcięższej. Do przewozu amunicji początkowo używano 6 specjalnie przystosowanych ciężarówek Polski Fiat 621. Stopniowo moździerze otrzymały ciągniki C7P (3 na jeden moździerz).

We wrześniu 1939 roku nie przedstawiały one dużej wartości z powodu ograniczenia zapasu amunicji do 75 granatów na moździerz, braku granatów kruszących oraz długiego czasu osiągania pozycji bojowej - wg. instrukcji 5,5 godziny! Zostały przeznaczone dla Armii "Prusy", do której nie zdołały dotrzeć. Zmobilizowano 18 moździerzy, ale tylko 6 z nich z 11 dan wzieło udział w walkach w dniach 22-23 września podczas bitwy pod Tomaszowem Lubelskim. Po skończeniu się amunicji i wobec okrążenia zostały zniszczone. Pozostałe dwa dan wpadły w ręce sowieckie bez oddania strzału...

Dane techniczne moździerza 220mm wz. 32 Škoda