Ciągnik artyleryjski C4P

Ciągnik artyleryjski C4P był najbardziej znaną odmianą ciężarówki półgąsienicowej PzInż. wz. 34. Ciężarówka ta była z kolei modyfikacją 2,5-tonowego Polskiego Fiata 621, który był produkowany na licencji włoskiej. Mechanizm gąsienicowy opierał się na konstrukcjach francuskich Citroënów-Kegresse i czołgu Vickers E.

Seryjna produkcja ciężarówek została rozpoczęta w 1936 roku w PzInż. Do 1939 roku wyprodukowano 400 ciężarówek, z czego 80 w wersji ciągnika artyleryjskiego o oznaczeniu C4P.

Ciągniki były budowane w kilku wersjach: z odktytą kabiną i brezentowym dachem, z kabiną drewniano-metalową, z dłuższą i krótszą ramą podwozia oraz dla artylerii przeciwlotniczej z odkrytą kabiną i przedziałami dla 4 żołnierzy i ładunkowym. Wersje z krótszą ramą były stosowane do holowania cięższych dział, np. 105mm i 120mm, a z krótszą do dział 75mm i 100mm. Wersje krótsze mogły przewozić 4 żołnierzy na poprzecznej ławczce umieszczonej za kabiną, a wersje dłuższe do 7 żołnierzy na dwóch ławeczkach wzdłuż burt samochodu.

Ciągniki C4P zastępowały stopniowo francuskie Citroëny-Kegresse w 1 pamot w Stryju. We wrześniu 1939 roku były na wyposażeniu 16 dam w 10 Brygadzie Kawalerii (4 armaty 75mm wz. 1897 i 4 haubice 100mm wz. 14/19), 6 dam w Armii "Łódź" (9 armat 120mm wz. 1878/09/31), 11 daplot (armaty plot 75mm wz. 36), w obsłudze naziemnej lotnictwa oraz w kompaniach reflektorów plot, agregatów prądotwórczych i nasłuchowników Goertza.

Dane techniczne C4P

Galeria