Taczanka wz. 36

Taczanka była dwuosiowym pojazdem konnym z zamontowanym ciężkim karabinem maszynowym. Można było z niego prowadzić ogień z samej taczanki lub po zdemontowaniu z podstawy stałej. Obsługę stanowił woźnica oraz dwóch żołnierzy obsługujących ckm. Każda z osi taczanki stanowiła oddzielny człon połączony przegubem. Stosowano zaprzęg trzykonny.

Po pierwszej wojnie światowej na uzbrojeniu znalazło się wiele typów taczanek - były uzbrojone głównie w ckm Schwarzlose wz. 07/12 lub Maxim wz. 08. W 1929 roku wprowadzono taczankę wz. 28. Była ona uzbrojona w ckm Maxim wz. 08 na austriackiej podstawie trójnożnej od ckm-u Schwarzlose wz. 07/12. Ostatecznie zastąpiono ją wzorem 36, który był lżejszy i uzbrojony w ckm Browning wz. 30 - umożliwiał on także strzelanie przeciwlotnicze.

W Wojsku Polskim taczanki używane były w 1939 w szwadronach ckm brygad kawalerii i kompaniach ckm dywizji piechoty.