Wyklęte życiorysy

Stanisław M. Jankowski Jolanta Drużyńska Oprawa całopapierowa z obwolutą ISBN:978-83-7510-373-1 WYDANIE:1 (2009) LICZBA STRON:488 FORMAT:150 x 225 Wydawnictwo: Dom Wydawniczy REBIS Jesteśmy patronem medialnym tej książki! Recenzja książki »

Przez lata mówiono o nich źle, a najczęściej ich nazwiska były przemilczane. Jedni jako "wrogowie ustroju" nie mieścili się w peerelowskiej historiografii, inni zginęli z rąk oprawców NKWD czy UB. Na tę książkę składają się opowieści o kapitanie Franciszku Dąbrowskim, majorze Macieju Kalenkiewiczu ps. "Kotwicz", generale Kazimierzu Tumidajskim, kapitanie Julianie Grynerze, pułkowniku Stanisławie Kasznicy  i Józefie H. Retingerze.

Od autorów 
To jeszcze jedna książka o ludziach, których życiorysy przez wiele lat były "wyklęte", a nazwiska i miejsce śmierci skazane na zapomnienie, skreślane przez cenzorów, plugawione pomówieniami i oskarżeniami... To także książka o kobietach: żonach, siostrach, córkach i wnuczkach, które nie dały się pokonać komunistycznemu systemowi propagandy. W tym czasie, gdy wiele osób - obawiając się rewizji - niszczyło dokumenty, własne lub rodzinne, te odważne kobiety starały się mieć jak najwięcej dowodów, potwierdzających służbę ich najbliższych dla Rzeczypospolitej Polskiej. 
Nie bały się, jak żona, córka i wnuczka gen. Kazimierza Tumidajskiego szukać jego śladów w Związku Radzieckim. Doprowadziły, jak żona i córki ppłk Macieja Kalenkiewicza, do zbudowania cmentarza w Surkontach, gdzie zginął w walce z wojskami NKWD "Kotwicz" i jego żołnierze z Armii Krajowej. Walczyły, jak Eleonora, siostra ppłk NSZ Stanisława Kasznicy, o uznanie jego działalności "na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego", za którą "zapłatą" był strzał w tył głowy w mokotowskim więzieniu. Starały się, jak Elżbieta Dąbrowska - Hojka, zgromadzić jak najwięcej dowodów, że to kapitan Franciszek Dąbrowski we wrześniu 1939 roku, dowodził obroną Westerplatte. Szukały, jak Ewa Gruner-Żarnoch, śladów ojca, Juliana, wśród szczątków kilku tysięcy oficerów, w 1940 roku zamordowanych w miejscowym więzieniu, a później pogrzebanych w parku leśnym w Charkowie. Odkrywały i wybaczały, jak Wanda Puchalska, córka Józefa Hieronima Retingera, jednego z najbardziej aktywnych po II wojnie orędowników zjednoczenia Europy, ważną rolę, jaką odegrał w historii Polski i poświęcenie życia rodzinnego w imię działalności pro publico bono. 
To książka o kobietach, które przez wiele powojennych lat, nadal prowadziły swoją wojnę o utrwalenie w pamięci, oddanie im szacunku, wpisanie do podręczników nazwisk ich najbliższych. Też pro publico bono. O tym, jak pamiętają "swoich" i nie tylko "swoich" bohaterów, o ich uporze, niepowodzeniach i sukcesach opowiada książka "Wyklęte życiorysy".
Jolanta Drużyńska 
Stanisław M. Jankowski

Prawdę o ich służbie dla Rzeczpospolitej, a także o tym, jak i z czyich rąk zginęli, najczęściej wykreślał ołówek cenzora. Milczano o białej fladze wywieszonej na Westerplatte w drugim dniu walki, o ostatniej bitwie Armii Krajowej pod Surkontami, o śmierci w czasie strajku głodowego komendanta Okręgu Lubelskiego AK, podstępnie wywiezionego do obozu w ZSRR. Nie wolno było wspominać o miejscu pochowania ostatniego komendanta Narodowych Sił Zbrojnych, zabitego strzałem w tył głowy w więzieniu mokotowskim, i wielu innych sprawach, za którymi kryli się prawdziwi bohaterowie.

Ale "Wyklęte życiorysy" to książka nie tylko o tych odważnych do końca mężczyznach. To także opowieść o wspaniałych kobietach, które przez wiele powojennych lat wbrew decyzjom komunistów prowadziły prywatną wojnę o odnalezienie mężów, ojców lub braci. O uczczenie ich pamięci, o to, by ich nazwiska znalazły się w podręcznikach, na tablicach pamiątkowych i pomnikach. O tym, jak pamiętają "swoich", ale nie tylko "swoich" bohaterów, o ich nieprawdopodobnym uporze, niepowodzeniach i sukcesach opowiada ta niezwykła książka.

Jolanta Drużyńska - dziennikarka związana z rozgłośnią Polskiego Radia w Krakowie, autorka cenionych reportaży i audycji dokumentalnych dotyczących kontrowersyjnych i mało znanych wydarzeń z najnowszej historii. Jej artykuły ukazują się w prasie krajowej i polonijnej. Współpracowała przy pisaniu książki o Piotrze Skrzyneckim pióra Joanny Olczak-Ronikier oraz przy wydaniu albumu Piwnicy pod Baranami. Wraz ze Stanisławem M. Jankowskim była współautorką książki Kolacja z konfidentem. Piwnica pod Baranami w dokumentach SB oraz scenariuszy do kilku filmów dokumentalnych.

Stanisław Maria Jankowski - absolwent historii Uniwersytetu Jagiellońskiego, jako publicysta debiutował w 1965 r. Autor kilku tysięcy publikacji w prasie krajowej i zagranicznej, także polonijnej, oraz słuchowisk radiowych i scenariuszy do filmów dokumentalnych dla TVN Historia. Twórca wielu wystaw historyczno-dokumentalnych, eksponowanych m.in. w Nowym Jorku, Londynie, Paryżu, Bostonie, Lwowie i wielu innych miastach. Spod jego pióra wyszło dwadzieścia książek poświęconych poświęconych Armii Krajowej i zbrodni katyńskiej. Wieloletni redaktor "Biuletynu Katyńskiego", konsultant historyczny filmu Katyń w reżyserii Andrzeja Wajdy.